♡♡♡آسمان مال من است♡♡♡

وقتی پاهای کوچک ومعصومت را از آخرین پله ی نردبان آسمان بر روی زمین گذاشتی،نه می دانستی هستی چیست نه زندگی کردن آموخته بودی ومن تنها ایستاده بودم وچشمهای معصومت را می نگریستم که برای دیدن بسیاری از چیزها بی تابی می کرد،اندکی قبل از سپیده ی صبح درهای بسته ی جایی که تو برای اولین بار حیات را هدیه گرفتی ایستاده بودم و خدا را می دیدم که پای کوچکت را درون پارچه ی سفیدی می کشید وبه آغوش غزاله ی خوب زندگی ام می سپرد وآرام در گوش تو چیزی نجوا می کرد که تنها تو می فهمیدی چیست...وهمه ی ما ایستاده بودیم تا آرامش را به قلب مضطربت که ابتدای تپیدن را در زمین شروع کرده بود هدیه کنیم.وقتی جسم کوچکت را درون دست های به تازگی بزرگ شده ی خودم گرفتم،وقتی انگشت اشاره ی من را در دهانت می مکیدی،وقتی به صدای لرزان من که برای باور کردنت تو را مخاطب خویش قرار می دادگوش سپرده بودی ،قلبم برای مهر ورزیدن به تو لرزید وخود کوچکم را مسئول پاکی ابدیت یافتم.

پرنیای کوچکم برایت دعا می کنم تا همیشه خوشبخت باشی وهمگی دوستت داریم.